Diğer Sitelerimiz

25000 Veciz Söz

#80

Hz. Hasan (r.a.)’a birisi: “İnsanlar senin gururlu ve kibirli olduğunu söylüyor,” dediğinde “Ben de gördüğünüz bu hal gurur, kibir değil, izzettir,” demiştir.

#527

İnsan günah ve isyana devam ettikçe Rabbi ile arasındaki perdeler kalınlaşır, kesafet peyda eder. Bir insan, işlediği günahlara tövbe ederek mahcubiyetini sürûra ve huzura çevirmediği takdirde, nefs-i emmaresinin hükmetmesiyle kalbinde iman nûru yerine gurur, riyâ, şehvet ve en nihayetinde inkâr yerleşir. Bu hal ise onun basiretinin kör olmasına ve netice olarak kalbinin mühürlenmesine yol açar.

#551

İslam büyükleri, sahip oldukları ilim sebebi ile kibre, gurura kapılmaktan çok korkarlardı. Selman-ı Farisi hazretleri bazı kimselerin arkasında yürüdüklerini gördüğü zaman: “Bu hal, sizin için hayırlı, fakat benim için şerlidir, isterseniz beni takip etmeyiniz” dedi.

#813

Enaniyet, insanın kibir ve gurura kapılarak Allah'a karşı kulluğunu unutmasıdır.

 

#847

Bir insanın iyiliklerini hatırlayıp, günâhlarını unutması gururdandır. Günâhların ne kadar küçük olduğunu değil, bu günâhı Allah’ü Teâlâ’nın huzûrunda işlediğini düşünmek lâzımdır.

#1172

Bayezid-i Bistami buyurdu ki:
"Şu on şey beden üzerine farzdır:
1) Farzları noksansız yerine getirmek, 2) Haram kılınan şeylerden kaçınmak, 3) Allah için mütevazi olmak, 4) Müslüman kardeşlerine eziyet etmekten sakınmak, 5) İyi ve kötü herkes için hayır isteyen olmak, 6) Allah-ü Teâlâ’nın mağfiretini arzulamak, 7) Her işte ve her hâlükârda Allah rızâsını gözetmek, 8) Öfkeyi, gurur ve taşkınlığı, zulüm ve haksızlığı, üzücü ölçüde mücâdeleyi terk etmek, 9) Kendi kendine nasîhatçi olmak, nefsi terbiyeye çalışmak, 10) Ölüme bilerek hazırlanmak."

#1602

Riya, hased, gurur, kibir gibi hastalıklar ameli yakar, küle çevirir.

Gavs-ı Sani

#1983

Mekke'de bazı kişiler, yalancı Peygamber Müseylimet-ül Kezzab'ın yanına giderek:
Hz. Muhammed (s.a.v) hangi ağacı yanına çağırırsa, o ağaç köklerini topraktan söküp geliyor ve O'nun peygamberliğine şahadet ediyor, derler. Sen de çağır bakalım, ağaçlar senin de ayağına gelecek mi?
Müseylime, bu soru karşısında köşeye sıkışır ve ister istemez.
Ey ağaç, yanıma gel, diye seslenmeye başlar.
Tabi ki, ağaçta bir hareket görülmez.
Müseylime, bozuntuya vermeden devam eder.
Ne yapalım peygamberlikte enaniyet (gurur-kibir) olmaz. O gelmezse ben giderim.







Etiketler